Over Paulien

Open blik / Luisterend oor / Betrouwbaar / Zorgzaam / Groot inlevingsvermogen / Liefdevol / Oprecht / Kletskous / Creatief / Idealistisch / Gevoelig / Beetje gek


Tot op het punt dat ik besloot om een opleiding tot kindercoach te doen, had ik eerlijk gezegd geen idee wat ik wilde. Daarom heb ik altijd gekozen voor de verstandigste, "hoe het hoort" weg. Die druk om dingen te doen "omdat het zo hoort", heeft bij mij ervoor gezorgd dat ik  mijn eigen pad compleet uit het oog verloren was. 

 

Toen onze tweelingmeisjes in 2015 werden geboren, ontstond mijn missie: hen op laten groeien tot wie ze daadwerkelijk zijn. Vanuit de kern laten ontdekken wat hun eigen pad is. Ik wil hen leren om eigen keuzes te maken, zodat ze hun eigen pad niet uit het oog verliezen. Dat is wat ik wil voor mijn tweelingkinderen, maar zeker ook voor alle andere tweelingen ter wereld. Dat ze later niet het gevoel hebben: "is dit het nou?".

Ontdek je eigen pad, wanneer je jong & puur bent.

Dan hoef je hem later niet eerst te verliezen, voordat je er naar op zoek gaat.

Ik ben dus Paulien, 27 jaar en jarig op de zevende dag van de zevende maand. Niet gek dus dat als kind mijn lievelingsgetal 7 was (en stiekem is dit nog steeds zo). Ik ben een echte kletskous, zo erg dat ik toen ik 6 jaar oud was al geopereerd moest worden aan  stembandpoliepen. Lang voordat de eerste BN'ers het als publiciteitsstunt gebruikte.

Doordat ik een beetje gek kan zijn en mijn innerlijke kind naar boven durf te laten komen, kan ik goed levelen met kinderen en heb ik snel een vertrouwensband met hen. 

 

Mijn 2 ervaringen komen bij elkaar in mijn vak als coach voor (gezinnen met) tweelingen. Ik weet hoe het is om tweelingouder te zijn, maar ook hoe het voelt om je pad eerst te verliezen, voordat je hem echt ontdekt. Als tweelingouder loop ik tegen dezelfde uitdagingen aan als jullie. Verdeel ik mijn tijd wel goed? Doen we het wel goed genoeg? Kunnen ze opgroeien tot eigen personen? Doen ze niet teveel samen? Zien we ze niet teveel als één? Allemaal vragen die bij mij ontstaan als ik in bed lig.

Geloof me, ik weet hoe het is. 


We kunnen heel veel samen.. én alleen!


Bovenstaande quote zegt veel over mijn manier van coachen. Ik wil naar jullie allemaal samen, als naar jullie tweelingkind(eren) alleen kijken. Zo zal ik tijdens het intakegesprek ook in gesprek gaan met ieder apart. Zowel papa, mama, als de kinderen. Ik vind het belangrijk dat we alle kanten van de hulpvraag bekijken zonder dat ze elkaar beïnvloeden. Daarnaast zullen er ook één of meerdere sessies ingepland worden met het hele gezin of met beide tweelingkinderen (zie Het Traject). Het is zelden een hulpvraag van alleen één van de tweelingkinderen.  

Het mooiste uit mijn vak vind ik het zien dat tweelingkinderen los van elkaar keuzes durven te maken. Voor zichzelf durven te gaan staan. Dat ze beseffen dat ze ieder een eigen persoon zijn. Ik vind het fantastisch om te zien dat harmonie terugkeert in huis. Dat onderlinge concurrentie en strijd minder worden. Dat ze het onderling vergelijken steeds meer los kunnen laten. Dat ze een team worden en de onderlinge verschillen als kracht zien. 


Tweeling-zijn is een Superpower!